منو ببین چقد دل شکستم
سلام خوبین

امروز ۲۳فروردین تولدمه 

                       میرم میشم ۱۹ ساله ولی ای کاش ۱۹ سالم نمی شد

 

آخه باید برم سربازی                     به قول ننم برم آدم بشم

                       

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 12:51  توسط نیما بلاك بوي | 

وقتی که خاکم می کنن  بهش بگین پیشم نیاد

بگین که رفت مسافرت    بگین شماره ای نداشت

برو آتیش به قلب من نزن    بزار نگاهت از یاد م بره

بزار واسه همیشه قلب من   شل بشه با کلی خاطره

برو نمیخوام ببینی خونه من خالی شده

همدم من به جای تو ریگهای پوشالی شده

اون که می گفت میمرد برات

دیدی راست راستی مرد

رفت و همه خاطرشم به خاطرت برداشت وبرد

بهش بگین نشت به پات بهش بگین نیومدی

بگین هنوز دوست داره با این که قیدشو زدی

نشونه ی قبر منو بهش ندین خوب میدونم

میاد جای همیشگی سر قرار تو رودخونه

برو آتیش به قلب من نزن    بزار نگاهت از یاد من بره

بزار واسه همیشه قلب من   شل بشه با کلی خاطره

می خوام روسنگ قبرم این باشه

طلوعی که خیلی غم انگیز بود

قشنگترین خاطره عمرم   غروبی که خیلی دل انگیز بود ......؟؟؟!!!

روسنگ قبرم بنویس   روزی با امید آخر

ولی حالا بدرقه راهش   داغی که مونده رو دل  مادر

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم مرداد 1387ساعت 11:29  توسط نیما بلاك بوي | 
کاش سه چیز در دنیا وجود نداشت

غرور٬ دروغ و عشق

انسان با غرور می تازد

با دروغ می بازد

و با عشق میمیرد 

                                                                  دکتر علی شریعتی

وقتی که دگر نبود من به بودنش نیاز مند شدم...

وقتی که دگر نمی توانست مرا دوست بدارد٬

من اورا دوست داشتم

وقتی او تمام کرد من شروع کردم

وقتی او تمام شد من آغاز شدم

و چه سخت است تنها متولد شدن

مانند تنها زندگی کردن است

مانند تنها مردن 

                                                                         دکتر علی شریعتی

خداوندا به هر کس که دوست میداری بیاموز

که عشق ورزیدن بر تر از زندگی کردن است

و بر هرآنکس که بیشتر دوست میداری بچشان

که دوست داشتن بر تر از عشق.....که دوست داشتن بر تر از عشق.....

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386ساعت 12:16  توسط نیما بلاك بوي | 
شاید اون روز که سهراب نوشت

                   ((تا شقایق هست زندگی باید کرد))

خبری از دل پر درد گل یاس نداشت

باید این گونه نوشت

                هر گلی هم باشی

چه شقایق چه گل پیچک و یاس

 

                                                         زندگی اجباریست!!!!.....

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386ساعت 11:55  توسط نیما بلاك بوي | 
به شقایق عزیز

     ده قدم که برداری....

        از زمان خارج می شوی

ده قدم که برداری

       از امپراطوری ماه و خورشید بیرون می شوی

ده قدم ...

تنها

ده قدم که برداری

        نه همهمه صدایی

                   و نه تعجبی؟

ده قدم که برداری

          دیگر گذشته ای نمی ماند

ده قدم که برداری...

یا صد قدم...

   یا هزار قدم...

فرقی نمیکند

هنوز در قلب منی

و هر کجا که بروی

هرگز از قلب من بیرون نخواهی رفت..........

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت 10:28  توسط نیما بلاك بوي | 
سلام

تو این پست میخوام نظر شما در مورد عشق واقعی یعنی چی

واسه  من  خیلی جالبه آخه خیلی ها عاشقان نمی دونم چرا؟

به نظر من عشق یعنی جدایی یعنی هر چند سال عاشق بودی

به همون سال عمرت و بیهوده از دست دادی

من این جوری فکر میکنم

حالا خیلی خوشحال میشم نظر شما رو هم بدونم

راستی ازدست من ناراحت نشین اینی که گفتم فقط نظر شخصی  من بود

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم آذر 1386ساعت 11:28  توسط نیما بلاك بوي | 

دلم میخواد مثل بارون ببارم                    تا همیشه تو رو به یادم بیارم

تا بدونی که من برات بی قرارم                 تا بدونی که من برات چشم انتظارم

بی تو شب زده ی تنها منم                    بی تو هم نشین غصه ها منم

دلم میخود چشامو ببازم                          تا تو دنیای خیال باهات بسازم

تا بمونی تو امروز و تو فرداهام                    تا بمونی همیشه تو رویاهام

بی تو شب زده ی تنها منم                          بی تو هم نشین غصه ها منم

دلم میخواد باور کنی من چقد دوست داشتم                   تا تو نگی که من تو رو یه دنیا دوست ندارم

    بدونی که من برات بی تابم                     تا بدونی واسه شب٬چشمات مهتابم

      بی تو شب زده ی تنها منم                          بی تو هم نشین غصه ها منم

توجه!

راستی نظرتونو بگین چون میخوایم اینو یه کلیپ درست کنیم.

نظرتون واسه ما مهمه

      

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم آبان 1386ساعت 16:11  توسط نیما بلاك بوي | 
تلخ است این ترانه وتلخ است کام من

                                        بنویس فصلهای جنون را به نام من

بنویس ابرو هر چه که باران برای تو

                                    بنویس بادو هر چه که طوفان به نام من

بنویس تا بخواند بی تاب تر شود

                                          دنیا  بادوام  تو٬ بی  دوام  من

حق با تو بود عمر خوبیها دراز هست

                                        فرصت نشد تمام تو باشد تمام من

فرصت نشد که با تو خدا حاقظی کنم

                                       قسمت نشد که سهم تو باشد سلام من

حالا کمی شراب بنوش و غزل بخوان

                                       مستی حلال جان تو

                                  هستی   حرام  من

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم آبان 1386ساعت 10:30  توسط نیما بلاك بوي | 
در زندان نشسته ام

در سلولی تنگ تاریک

تمام میله ها ی آن به من میخندند

آن ها مرا بازیچه خود قرار داده اند

فشار میدهم

ولی نمی شود

تنها امید من همان روزنه کوچکی است

 که در دیوار است

که از آن گرما و سرما به سلول نفوذ میکند

و تنها چیز که مرا امیدوار به زیستن میکند

نوری از خورشید است

که از همان روزنه باریک

به نقطه کوری از سلول میخورد

و آن جا را برای نوشتن من

آماده کردی ! خدایا شکرت .

  خدایا اگر بنده گناه کار بودم تورا بنده بسیار است    ولی اگر تو مدارا نکنی مرا  خدایی کجاست؟

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم آبان 1386ساعت 11:15  توسط نیما بلاك بوي | 

من به مرگم راضیم اما نمی اید اجل

بخت بد بین کز اجل هم ناز میباید کشید.........

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم آبان 1386ساعت 12:56  توسط نیما بلاك بوي | 

سلام تنها بهونه واسه نیما رو شناختن

آره منم .........همون دیونه همیشگی

تو.....تو چرا رفتی

تو که مثه قصه هایی

تو که میری٬ کی واسه دردای من مرحم بشه

دکتر عشق من٬ تو نباشی کی باشه

من همیشه دله من واسه تو پر میکشه

تو بی خیال نشستی میگی آخرخوب میشه ؟!

الان دلت نسوزه٬ پس کی باید بتبه

بعدش یه وقت بهت میگن

که نیما داره میمیره

                                           بگین نره................

                                           تو رو خدا بگین نره

آخه هیشگی مثه اون به گل عاشق تو باغچه ها عادت نکرد

ستاره ها او بالای سقف خونه ها

همه جا دنبال تو می گردن

من نمی دونم واسه چی

چشمکشون واسه چش من نباشه

من که همش بهشون میگم

دکتر عشق نیما رفتش واسه همیشه اون دیگه بر نمیگرده

خدا خودش اینو میدونه بر نمیگرده

مرغ عشق تو قفس

چند روزی هست دونه نخوردن

دیدم از چشاشون اشک می باریدن

گل های تو باغچه روشونو واسه چشه من پس زدند

گلا آب میخورن تا زنده شن..........

گلای تو باغچه به دست من آب نمی خورن

اونا حتی حاضرن نباشن وقتی تو نیستی تو خونه

                                                   بگین نره............

                                                   توروخدا بگین نره..

من که چیزی نگفتم

تو طاقتت تموم شد

این اولین بار که دلم پیش تو گیره

توروخدا ............توروخدا

این دل ناامید نکن..........

آخه تو که میری .................

این دل من نمی تپه واسه خودم

 نمی دونه کجا بره  

چیکار کنه

دنبال تو میگرده 

   دنبال رد ناز اون چشای تو..............

                                        بگین نره ..................

                                         تو رو خدا  بگین نره.....

آخه تو نمیدونی اگه بری همه باهات میان هر جا بری 

تو داری با این کارد

همه رو از من میگیری................

اصن واسه چی بری      

                            چرا بری............

کجا بری............

                           بخاطر کی ؟   

                                       بگین نره...............

                                      توروخدا بگین نره......

                     

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم آبان 1386ساعت 17:4  توسط نیما بلاك بوي | 
وقتي گريبان عدم با دست خلقت مي دريد
وقتي ابد چشم تو را پيش از ازل مي آفريد
وقتي زمين ناز تو را در آسمان ها مي كشيد
وقتي عطش طعم تو را با اشك هايم مي كشيد
من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و نه دلي
چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي
يك آن شد اين عاشق شدن، دنيا همان يك لحظه بود
آن دم كه چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود
وقتي كه من عاشق شدم، شيطان به نامم سجده كرد
آدم زميني تر شده و عالم به آدم سجده كرد
من بودم و چشمان تو، نه آتشي و نه گلي
چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 15:1  توسط نیما بلاك بوي | 
چه بد كردم؟ چه شد؟ از من چه ديدي؟

كه ناگه دامن از من دركشيدي

چه افتادت كه از من برشكستي؟

چرا يكبارگي از من رميدي؟

به هر تردامني رخ مي‌نمايي

چرا از ديده من ناپديدي؟

تو را گفتم كه: مشنو گفت بد گوي

علي‌رغم من مسكين شنيدي

مرا گفتي: رسم روزيت فرياد

عفا الله نيك فريادم رسيدي!

دمي از پرده بيرون آي، باري

كه كلي پرده صبرم دريدي

هم از لطف تو بگشايد مرا كار

كه جمله بستگي‌ها را كليدي

نخستم برگزيدي از دو عالم

چو طفلي در برم مي‌پروريدي

لب خود بر لب من مي‌نهادي

حيات تازه در من مي‌دميدي

خوشا آن دم كه با من شاد و خرم

ميان انجمن خوش مي‌چميدي

ز بيم دشمنان با من نهاني

لب زيرين به دندان مي‌گزيدي

چو عنقا، تا به چنگ آري مرا باز

وراي هر دو عالم مي‌پريدي

مرا چون صيد خود كردي، به آخر

شدي با آشيان و آرميدي

تو با من آن زمان پيوستي، اي جان

كه بر قدم لباس خود بريدي

از آن دم بازگشتي عاشق من

كه در من روي خوب خود بديدي

من ار چه از تو مي‌آيم پديدار

تو نيز اندر جهان از من پديدي

مراد تو منم، آري، وليكن

چو وابيني تو خود خود را مريدي

گزيدي هر كسي را بهر كاري

عراقي را براي خود گزيدي

به من سر بزنید خوشحال میشم

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 12:57  توسط نیما بلاك بوي | 
زندگی در سه چیز خلاصه می شود ؟؟؟!!!.........................

به اجبار به دنیا آمدن

با عشق زندگی کردن

با آرزو مردن     

                                   ولی چه حیف

 با اندوه به دنیا آمدن

با حسرت زندگی کردن و

با افسوس خواهم مرد  

                                 

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 9:41  توسط نیما بلاك بوي | 
بروی تابوتم پارچی سیاهی بگزارید تا همه بدانند که روزگار سیاهی داشتم ٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

دستانم را از تابوت بیرون بگزارید که همه بدانند که با خود چیزی نبرده ام به جز یک قلب پر از امید به نام

غم نوشته شده بود .............

چشمانم را باز بگزارید تا او بداند که چشم براهش و انتظارش بوده ام ٬ هستم و خوا هم بود............

و در آخر قطعه یخی را بر روی قبرم بگزارید تا با اولین طلوع خورشید بجای او که  بی وفا بود برایم بگرید...

تو آمدی آموختی که چگونه دوستت داشته با شم

                                                        رفتی اما نیاموختی که چگونه فراموشت کنم ...........

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 9:34  توسط نیما بلاك بوي | 
چرا بارون نمی باره                           

آسمون آبری نداره

تو    دلا ی   آدمکا                          

خوشگلی فصل بهاره

برگای  خوشگل  پاییز

زیر پا میشن ریز و ریز

ولی   برگای   بهاری

نمی بارن  مثه   پاییز

                                                    ولی من پاییزو خیلی دوست  دارم 

                                                    برگای ریز٬ ریز و خیلی دوست دارم 

همه تو خونهاشون

گل شقایق میکارن                          

یا واسه گلای دیگه

جای خالی میزارن

خارای کوچیک و تو

باغچها  بر  میدارن

اونا اصلآ واسه خارای

کوچیک  جا   ندارن

                                                     ولی من پاییزو خیلی دوست دارم

                                                     برگای ریز٬ ریزو خیلی دوست دارم

همه تو خونها شون

قناری کوچیک دارن

همه  تو خونهاشون

خوبی رو خیلی دوست دارم

دل من ولی واسه کلاغ سیاه

پر می کشه نمیدونم نمیدونم

که چرا اونو تو قفس نمی زارن

                                                                  ولی من پاییزو خیلی دوست دارم

                                                                 برگای ریز٬ ریزو خیلی دوست دارم

تو دلا شادی پره٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬!!!

اصن غمی جا نداره

جغد شومی روی پر پرستوها پا میزاره

صدای شکستن پر پرستوها میاد

هیشکی واسه اون پر شکسته مرحم نداره

                                                                ولی من پاییزو خیلی دوست دارم

                                                                برگی ریز٬ ریزو خیلی دوست دارم

رسیدیم آخر خط باید تمومش بکنم

حرفای اضافه رو آفتابه بومش بکنم

 حرفای قشنگم که مونده رو کاغذ من

بندازم تو آتیش و اونو حرومش بکنم 

 ولی اینو میگم...........................................پاییزو خیلی دوست دارم

                                                               برگی ریز٬ ریزو خیلی دوست دارم                 

                                                   

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 9:18  توسط نیما بلاك بوي | 
تو چه کردی با دل من که همانند کودکی که به دنبال پروانه ای از روی شوق میدود 


من به دنبال تو

دوعاقبت غرورتو یه پر غرور تر میشکنه 
دوست دارم ببینم اون رودلم گرفته از آدمايي که ميگن دوستت دارم اما معنيشو نميدونن


  از آدمايي که ميخوان ماله اونا باشي اما خودشون ماله تو نيستن
  از اونايي که زير بارون برات ميميرن و وقتي آفتاب ميشه همه چيز يادشون ميره زی که قلبت داره جون میکنهیدم

 خداوندا : براي همسايه كه نان مرا ربود، نان !! براي عزيزاني كه قلب مرا شكستند، مهرباني !! براي كساني كه روح مرا آزردند، بخشش !! و براي خويشتن خويش ، آگاهي و عشق مي طلبم

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آبان 1386ساعت 14:43  توسط نیما بلاك بوي | 
تو اين دنياي نامرد يه دختر نابينا  بود كه دوست پسرش رو خيلي دوست داشت

هميشه به دوست پسرش ميگفت من اگه چشم داشتم تا اخر عمر  باهات ميموندم

يه روز يكي پيدا شد كه چشماشو بده به دختره .....................؟

وقتي كه دختره بينايشو بدست اورد ...

ديد كه دوست پسرش نا بيناست بهش گفت از پيشم برو ديگه نميخوامت.......

بعد كه دوست پسزش داشت ميرفت نيشخند زد و گفت...............................

مواظب  چشام باش.......

 

+ نوشته شده در  جمعه چهارم آبان 1386ساعت 12:8  توسط نیما بلاك بوي | 

يه روزي دوست دختري از دوست پسرش مي پرسه :من خوشگلم؟:ميگه نه ...ميگه منو دوست داري :؟ميگه نه..... ميگه اگه من بميرم سر قبرم ميايي ؟ ميگه نه؟......دختره ناراحت ميشه گريه ميكنه

دوست پسرش او را در اغوش ميگيره ميگه:::

تو خشگل نيستي زيبايي ........ميگه دوست ندارم عاشقتم.......... اگه بميري سر قبرت نميام چون منم باهات ميميرم

+ نوشته شده در  جمعه چهارم آبان 1386ساعت 11:45  توسط نیما بلاك بوي | 
سلام: من ميخوام از يه پسر باهال ولي دل شكسته بگم

اين پسر خيلي شيطون بود ولي قلب پاكي داشت روزي شد كه عاشق يكي شد اون پسر دوست نداشت نميدونم چرا ولي اون پسر خيلي اون دوست داشت فكر كنم عاشق اون شده بود بعد يه مدت اون دختر بي وفايي كرد اون پسر خیلی بهش فکر میکرد پسر ناراهت اون دختر  ولی بی خیال همه چیز اصلآ پسر دوست نداشت بعد یه مدت پسر دل شکسته رفت یه گوشه کز کرد و گفت:

ما که به دوره ی خود ندیم وفا  بعد ما هر که وفا دید زما یاد کند ؟!!! .......

بعد از نیم ساعت اون پسر دلشکسته تولد دوباره ی در اون دنیا کرد........

بیایید با هم واسه عاشقهای دل شکسته دعا کنیم

 

+ نوشته شده در  جمعه چهارم آبان 1386ساعت 11:26  توسط نیما بلاك بوي | 
 

+ نوشته شده در  جمعه چهارم آبان 1386ساعت 10:12  توسط نیما بلاك بوي | 
 در شهرعشق قدم میزدم گذرم افتادبه قبرستان عاشقان خیلی تعجب کردم تاچشم کارمی کردقبربود پیش

خودم گفتم یعنی این قدرقلب شکسته وجودداره؟ یکدفعه متوجه قلبی شدم که تازه خاک شده بودجلورفتم

 برگهای روی قبرراکنارزدم که براش دعاکنم وای چی میدیدم باورم نمیشه اون قلبه همون کسیه که چندساله پیش دله منو شکسته بود

پیش دله منو شکسته بود

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 17:10  توسط نیما بلاك بوي | 
قصه ی زندگی ام را از کجا شروع کنم

از هر جا سره بگیرم گریه  آور است

نخستین قدم زندگی تلخ است

دومین قدم زندگی حیرت است

حیرت از برداشتن سومین قدم

زیرا سومین قدم زندگی ام مرگم را

به دنبال خود میکشاند

حال من فقط بدنبال سومین قدم هستم

من به دنبال این قدم هستم تا اول

وفاتم را جشن بگیرم و ولادتم را

وفات از دنیا تولد در آن دنیا

دیگه دلم واسه خودش شعر میگه

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 17:0  توسط نیما بلاك بوي | 
سلام.
يکی را گفتن کسی را که از دور ميا يد ميشناسی؟
گفت ميشناختم؟گفتم چگونه است که حال نميشناسی؟!
گفتم او را که ميبينی دلم را برداشت و فرار کرد.قسم خورده بودم دلم را از او پس نگيرم!ولی دلم را به دست باد دادو باد آن را به نزد من آورد.حال دلم را خود دارم وبه کسی نميدهم
+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 16:56  توسط نیما بلاك بوي | 
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 16:36  توسط نیما بلاك بوي | 
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 16:32  توسط نیما بلاك بوي | 
گفتم چرا نشستی ندیدی بی وفایی گفتا که من نشستم خود بیند بی وفایی

من بی خیال او هم او نگران من است

شب که یه وقت سحر شد بیند که باز نگشتم

میسوزد از دل من چرا به او نگفتم که خیلی دوسش دارم

ولی اگر بیاید بیند که بی وفایم باز سوزد از دل من چرا به او نگفتم که خیلی دوسش دارم

نیما بلاک

از این به بعد منتظر عکسام باشید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 15:44  توسط نیما بلاك بوي | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
سلام من نیما هستم از گیلان شهرستان استانه اشرفیه18 سالمه میخوام همه ی حرفامو تو یه بیت شعر خلاصه کنم

چون ندارم این زمانه اختیار ...........من بمیرم خط بماند یادگار

نوشته های پیشین
هفته چهارم فروردین 1388
هفته سوم مرداد 1387
هفته چهارم آذر 1386
هفته سوم آذر 1386
هفته اوّل آذر 1386
هفته چهارم آبان 1386
هفته سوم آبان 1386
هفته دوم آبان 1386
هفته اوّل آبان 1386
پیوندها
*نيشخند (آرمان)*
.•**•.ღعشق ، دوستي ، صفا ღ.•**•.
خنده ی تلخ آدما همیشه از دلخوشی نیست
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM